Hoe Nabta begon..

 Amy woont sinds 2019 in Libanon. Ze vond er liefde, vrijheid en gastvrijheid, en zag tegelijk van dichtbij hoe rauw het leven er kon zijn. Na de haven­explosie in Beiroet in 2020 wilde ze meer doen dan toekijken.

Ze werkte een aantal jaar in de Libanese ngo-wereld en zag daar wat wél werkt, welke hulp er al is, en vooral: wie daarbuiten valt. Tegelijkertijd had ze een netwerk in Nederland dat aan het einde van de maand vaak iets overhield, en vroeg of dat ergens terecht kon komen. Nabta begon als de verbinding tussen die twee: geld dat overbleef, en mensen die het net nodig hadden.

Een van die mensen was Hala. Amy kende haar eerst als schoonmaakster in haar huis, het groeide uit tot een hechte vriendschap. Met geld via dit ontstane netwerk kwam Hala’s gezin door meerdere crises heen. Ze wilde iets teruggeven en sloeg de handen ineen met haar man Tarek en hun vriendin Lana, een ervaren maatschappelijk werker.

Sindsdien doen Hala en Lana samen de intakes, organiseren ze trainingen en houden ze contact met de gezinnen die ze steunen. Tarek geeft bijles. Zo is Nabta ontstaan: niet als plan vooraf, maar als iets dat groeide uit een paar mensen die zagen wat nodig was en het gewoon gingen doen.